Nie b?d? dzisiaj roztrz?sa? wszystkich wspomnianych aspektów wolnego czasu samczej odmiany homo sapiens, tylko zwróc? uwag? na tych maj?cych „nieco” poj?cia o elektronice. Z premedytacj? s?owo „nieco” wzi??em w cudzys?ów, gdy? w stosunku do dzisiejszego bohatera - konstruktora testowanego niedawno na naszych ?amach filtra sieciowego, mocno przewarto?ciowuj?cego mój punkt widzenia cena-jako??, b?d?cego chlubnym wyj?tkiem od regu?y: „Tanie nie mo?e dobrze gra?” - by?oby to du?ym lekcewa?eniem. To cz?owiek, który swe szlify umiej?tno?ci poprawy jako?ci d?wi?ku zbiera? w os?awionym przez wielu recenzentów angielskim studiu BBC, by potem by? jednym z za?ogantów znów znanego sporej rzeszy u?ytkowników wyspiarskiego IsoTek-a, aby koniec ko?ców wzi?? ster w swoje r?ce i za?o?y? mark? ISOL-8. Teoretycznie rzecz bior?c, ta pr??nie dzia?aj?ca i przynosz?ca zyski dzia?alno?? oko?o-pr?dowa, powinna przynie?? wystarczaj?ce ukojenie projektanckim ??dzom, ale nie z Nicem Poulsonem takie numery. On w ramach b?d?cego tematem dzisiejszego wst?pu hobby - s?uchanie muzyki - powo?a? do ?ycia inny projekt TRILOGY, penetruj?cy dzia? urz?dze? generuj?cych owe fale d?wi?kowe, a dzi?ki pozytywnemu odbiorowi przez rynek g?ównego nurtu dzia?alno?ci, mia? odpowiednie zaplecze do eksperymentów. I dlatego chc?c zaspokoi? nasz? ciekawo??, jak wygl?da ta druga linia k??bi?cych si? w g?owie Nica my?li, z du?? przyjemno?ci? odebrali?my telefon od wroc?awskiego dystrybutora - Moje Audio, z propozycj? zmierzenia si? z phonostagem gramofonowym TRILOGY 907.



W dobie nadmuchiwania konstrukcji w zale?no?ci od pozycjonowania w cenniku, TIYLOGY 907 jest o dziwo bardzo kompaktowym urz?dzeniem z wydzielonym do osobnej obudowy zasilaniem. Ma?a i p?aska skrzyneczka wydr??ona z puca aluminium, b?d?ca domkiem dla sekcji przedwzmacniacza jest bardzo ustawna nawet w najbardziej zat?oczonym o?tarzyku audiofila. Za? spakowana w osobny garnitur sekcja zajmuj?ca si? ?yciodajnym pr?dem – pami?tajmy, ?e to konik Nica Poulsona – dzi?ki sporej d?ugo?ci przewodu ??cz?cego obie konstrukcje, pozwala na swobodne usytuowanie jej w otch?ani k??bowiska kabli za sprz?tem – nie mówi?, ?e tak ma by?, ale czasem inaczej si? nie da. Ów dozownik pr?du z racji prozaiczno?ci swojego istnienia uzbrojono jedynie w gniazdo sieciowe IEC i wielopinowy terminal po??czeniowy z g?ównym elementem konstrukcji – uk?adami elektrycznymi. Jak zd??y?em wspomnie?, serce urz?dzenia spakowano do wydr??onego z kostki aluminiowej p?askiego pod?u?nego placka, który dla prze?amania monotonii otrzyma? trzy podfrezowania górnej p?aszczyzny.



Front równie? bez szale?stw zdobi jedynie logo marki w lewym górnym rogu i w podobnym jak na górnej cz??ci obudowy pojedynczym frezie czerwon? diod? sygnalizuj?c? w??czenie do sieci. Tylna ?cianka jest typowa dla przedwzmacniaczy gramofonowych i zosta?a wyposa?ona w terminale wej?ciowe i wyj?ciowe RCA, ?rub? uziemienia i zamontowany na sta?e przewód ??cz?cy z zasilaczem. Z uwagi na stosunkowo niewielkie rozmiary 907-ka wszystkie mikroprze??czniki dopasowuj?ce urz?dzenie do zamontowanej na wspó?pracuj?cym gramofonie wk?adki – MM i MC - skrywa pod spodem.



Pierwszy kontakt organoleptyczny mo?e wprowadza? w b??d, sugeruj?c niewielk? mas?, co mog?oby skutkowa? przestawianiem pude?ek przez oporne na wyginanie interkonekty, czy kabel sieciowy, ale prosz? si? nie martwi?, stacjonuj?ce u mnie Harmonixy s? wrednie sztywne i podczas kilkudniowego s?uchania nasz bohater nawet przez moment nie podda? si? ich naporowi.

czytaj ca?y: TEST
?ród?o: soundrebels.com