|
Szko?a strojenia
W?oski Bluenote pokaza?, ?e potrafi konstruowa? równie dobre kolumny jak brytyjskie legendy Habreth czy Splendor
PRODUKT Bluenote A-3
RODZAJ Kolumny podstawkowe
NAJWA?NIEJSZE CECHY
Wymiary (SxWxG):19x30x19cm > 130mm g?o?nik nisko-?redniotonowy >30mm tweeter > Pasmo przenoszenia: 50Hz–20kHz +/-3dB > Skuteczno??/impedancja: 87dB/8Ω > Zalecana moc wzmacniacza min. 10W > Waga: 12kg
Bluenote jest znany przede wszystkim z produkcji wysokiej klasy elektroniki, mi?dzy innymi wzmacniaczy, odtwarzaczy CD i DVD oraz gramofonów i przeró?nych akcesoriów audio. W ofercie tej firmy nie zabrak?o równie? kolumn g?o?nikowych. W katalogu znajdziemy cztery modele – testowane przez nas A-3 s? najmniejsze (ze wzgl?du na gabaryty nadaj? si? do ustawienia zarówno na pó?ce, jak i podstawce) oraz najta?sze. Nieco wy?ej plasuj? si? pod?ogowe A-6. Bardziej zaawansowane i znacznie dro?sze s? podstawkowe Ducale i pod?ogowe Reale.
BUDOWA
W A-3 zastosowano dwa niedu?e tunele bas-refleksu dmuchaj?ce do przodu. Ich ilo?? jest wymuszona wielko?ci? skrzynek, konieczno?ci? utrzymania symetrii promieniowanych fal d?wi?kowych, a tak?e sposobem strojenia – jedna rura o wi?kszej ?rednicy musia?aby by? zdecydowanie d?u?sza, aby uzyska? t? sam? nisk? cz?stotliwo?? rezonansow? co dwa mniejsze tunele, a to z kolei jest niemo?liwe ze wzgl?du na niewielk? g??boko?? obudów. Z ty?u kolumn zainstalowano pojedyncze poz?acane gniazda, akceptuj?ce wszystkie standardowe typy ko?cówek. Oryginalne i rzadko spotykane wyko?czenie monitorów przywodzi na my?l laminowane meble z lat 70., pokryte mocno po?yskuj?cym lakierem. Starannie wykonane, A-3 wygl?daj? ekskluzywnie, zw?aszcza w ciemnej wersji. Do wyboru s? jeszcze dwa warianty kolorystyczne – ?nie?na biel oraz czer?, równie? w g??bokim po?ysku. Obudowy wykonano z p?yt MDF. W wewn?trznej cz??ci wykorzystano listwy z litego drewna, ??cz?ce tyln? ?ciank? z pozosta?? cz??ci? skrzynki. Zarówno wewn?trz jak i na zewn?trz producent zastosowa? twardy mahoniowy fornir o grubo?ci 1mm. W ?rodku wyciszone akustycznie s? tylko ?cinaki boczne oraz dolna i górna. Jako materia?u t?umi?cego u?yto prawdopodobnie we?ny naturalnej z dodatkiem syntetycznego w?ókna – mocno ubite, ?ci?le przylegaj? do ?cianek. Wida?, ?e producent po?wi?ci? wyt?umieniu du?o czasu i nieprzypadkowo dobra? tak?, a nie inn? kombinacj?.
Podobnie jak Sonus Faber, Bluenote traktuje obudow? i umieszczone w niej g?o?niki jak instrument. W tym wypadku nie chodzi o walk? z rezonansami, lecz swobodne ich rozpraszanie, pozwalaj?ce oddycha? kolumnie oraz zainstalowanym w niej przetwornikom elektroakustycznym. Duet g?o?ników prezentuje si? nie najgorzej, go?ym okiem wida?, ?e s? to solidne konstrukcje. Oba przetworniki s? ekranowane magnetycznie i oprócz metalowych puszek posiadaj? silne uk?ady magnetyczne, wyposa?one w dodatkowe, odwrotnie spolaryzowane pier?cienie ferrytowe. Przetworniki produkowane s? we W?oszech wed?ug specyfikacji Bluenote. Wysokie tony przetwarza 30mm jedwabna kopu?ka, a bas i ?rednic? powierzono 130mm sto?kowi z celulozow? membran?, nas?czan? ?ywic? polimerow?.
Lutowan? p?ytk? drukowan? z filtrami zwrotnicy umieszczono na dolnej ?ciance. Znalaz?y si? w niej elementy przyzwoitej jako?ci – mi?dzy innymi kondensatory polipropylenowe oraz cewki rdzeniowe nawini?te grubym drutem, charakteryzuj?ce si? nisk? rezystancj? i ograniczonymi wymiarami, co w przypadku niewielkiej obj?to?ci obudów ma swoje uzasadnienie. Wszystkie wykorzystane elementy selekcjonowane s? z tolerancj? do 0,01%, w celu uzyskania maksymalnie jednorodnego brzmienia ka?dej pary kolumn. Wewn?trz filigranowych A-3 zastosowano okablowanie z miedzi beztlenowej, lutowane do ka?dego z g?o?ników.
JAKO?? D?WI?KU
Na wst?pie musimy przyzna?, ?e ju? podczas wygrzewania fabrycznie nowej pary kolumn nasz? uwag? przyku? sposób prezentacji wysokich tonów, który nawet po wielu dniach pracy g?o?ników zasadniczo nie uleg? zmianie. Brzmienie A-3 obfituje w d?wi?czne i zaskakuj?co mocno zró?nicowane soprany. Specyficznie zaaplikowana jedwabna kopu?ka ma decyduj?cy wp?yw na ogólny kszta?t brzmienia w?oskich maluchów. Nawet przy bardzo du?ych poziomach g?o?no?ci Bluenote przetwarzaj? górny skraj pasma z niskim poziomem zniekszta?ce?, bez kompresji czy podbarwie?. Ale jest jeszcze druga strona medalu – tweeter w A-3 jest naszym zdaniem nieco zbyt g?o?no zestrojony w stosunku do przetwornika sto?kowego, odtwarzaj?cego zakres ?rednicy i basu. O dziwo, producent wyszed? z tego obronn? r?k?. Przyzwoita efektywno?? osi?gni?ta przez s?abiej t?umion? kopu?k? nie powoduje jednocze?nie ra??co przejaskrawionego sposobu prezentacji sopranów. Tweeter przetwarza znaczn? cz??? zakresu ludzkiego g?osu, zasadniczo wp?ywaj?c na proces kszta?towania wokali. Brzmi? one autentycznie, z wyra?nie podkre?lon? lini? melodyczn? i charakterystyczn? g?adko?ci?.
Delikatnie dominuj?cy nad pozosta?ymi cz?stotliwo?ciami zakres wysokich tonów przekre?la jednak szanse na uzyskanie dobrze zrównowa?onego brzmienia z jasno graj?c? elektronik? albo w s?abo wyt?umionych, otwartych pomieszczeniach. Najwy?sze rejestry, cho? s? naturalnym uzupe?nieniem ?rednicy, momentami wysuwaj? si? na pierwszy plan. Takie gatunki muzyczne jak jazz czy klasyka wypadaj? znakomicie, ale mocniejsze odmiany rocka mog? zabrzmie? nieco zbyt dobitnie, co przy d?u?szym s?uchaniu b?dzie m?cz?ce. Wspomniany zakres ?rednich tonów jest nacechowany realizmem, zw?aszcza w przekazie instrumentów akustycznych, takich jak klarnet lub saksofon – ich brzmienie jest pe?ne blasku i delikatnego ciep?a.
Ma?e Bluenote s? naszym faworytem w kategorii reprodukcji wra?e? przestrzennych. Panorama stereofoniczna jest kre?lona wr?cz trójwymiarowo, a rozmiary ?róde? pozornych nie wskazuj? na to, ?e mamy do czynienia z niedu?ymi, podstawkowymi monitorami. Ws?uchuj?c si? w “Sunday” Dawida Bowie (longplay “Heathen”), mo?na dos?ownie odp?yn??. Wyj?tkowy klimat tej p?yty, oparty g?ównie na wysublimowanym przekazie zjawisk przestrzennych, zosta? przez A-3 oddany niezwykle realistycznie – nawet drobne d?wi?ki charakterystyczne dla dalszych planów by?y ?atwe do zlokalizowania.
Na koniec jedna uwaga: zapomnijcie o nisko schodz?cym basie. Na szcz??cie pozbawione subsonicznej g??bi bas A-3 nie traci na sile przekazu. Najni?sze tony nie s? wcale jedn? wielk? pulsuj?c? papk? – w podzakresie tym kryje si? sporo informacji, a swoj? jako?ci? dorównuje on profesjonalnym konstrukcjom studyjnym.
Mimo ciut uwypuklonego zakresu najwy?szych cz?stotliwo?ci, który daje si? co jaki? czas we znaki, A-3 wiernie odwzorowuj? barw? instrumentów. Je?li b?dziecie ostro?ni z doborem urz?dze? towarzysz?cych (kolumny najlepiej wypadn? z “mi?kko” graj?cym, nieeksponuj?cym góry pasma sprz?tem), Bluenote odwdzi?cz? si? Wam brzmieniem na poziomie zarezerwowanym dot?d tylko dla najlepszych konstrukcji tego typu. HFC
|