Norweski Hegel od dawna wpycha si? do serca high-endowego audio produktami, które pomog?y rozszerzy? poj?cie audiofilów o tym, jakiej jako?ci spodziewa? si? po urz?dzeniach za rozs?dn? cen?. Nie ma lepszego przyk?adu ni? ich wzmacniacz, H300, z wbudowanym DAC-iem ($5500), którego Hans Wetzel recenzowa? dla GoodSound! pod koniec 2012 roku, i który wygra? nagrod? Produkt Roku SoundStage! Network za wyj?tkow? warto??. Tu? po prezentacji H300 zaanonsowano HD25, przetwornik cyfrowo-analogowy ($2500), najwy?szy model w katalogu Hegla. Tak, dobrze Pa?stwo widzicie: najlepszy DAC tej firmy kosztuje 2500 USD. Czy samo to nie jest ju? orze?wiaj?ce?

HD25

HD25 ma cztery cyfrowe wej?cia: dwa koaksjalne S/PDIF na RCA, jedno USB i jedno optyczne S/PDIF na Toslinku. Ma te? dwa zestawy wyj?? analogowych: RCA i XLR. Hegel opisuje uk?ad przetwornika zastosowany w HD25 jako „32 bit/192 kHz wielopoziomowy sigma-delta DAC", z niewielkimi dzia?aniami wszystkie jego wej?cia obs?u?? rozdzielczo?ci do 24 bit/192 kHz. HD25 jest fabrycznie ustawiony w taki sposób, ?e jego wej?cie USB obs?uguje jedynie 24/96, ale dzi?ki temu nie trzeba wgrywa? ?adnych sterowników, urz?dzenie jest Plug'n'Play po wyj?ciu z pude?ka i podpi?ciu do komputera. Ale uzyskanie wi?kszych cz?stotliwo?ci próbkowania nie wymaga wiele wysi?ku: aby przestawi? wej?cie USB HD25 na 24/192 wystarczy wgra? sterownik do komputera PC lub wybra? HD25 jako urz?dzenie wyj?ciowe na Macu oraz przestawi? malutki prze??cznik na tylnym panelu Hegla z A na B.

W przeciwie?stwie do male?kich zasilaczy wtyczkowych w innych DACach, HD25 posiada spory zasilacz wewn?trzny, z?o?ony z solidnego transformatora toroidalnego oraz 30.000µF pojemno?ci filtruj?cej. Hegel twierdzi, ?e wybra? tranzystory krzemowo-germanowe ze wzgl?du na ich niskie szumy. Umo?liwianie wyboru filtrów cyfrowych jest aktualnie modne we wszystkich DACach high-endowych, Hegel wi?c nie odstaje od reszty: HD25 ma dwa filtry. Domy?lnym filtrem jest F.1, którego Hegel nazywa „normalnym"; F.2 jest filtrem „z minimalnym dzwonieniem wyprzedzaj?cym oraz niskim opó?nieniem". Porówna?em oba filtry na pocz?tku testu i stwierdzi?em, ?e F.2 brzmi nieco bardziej naturalnie, wi?c tego u?ywa?em podczas prawie wszystkich ods?uchów. HD25 nie dzia?a w trybie asynchronicznym, jak wi?kszo?? DACów w dzisiejszych czasach, a w trybie adaptacyjnym, który brzmi lepiej wed?ug in?ynierów Hegla. Wszystkie wej?cia s? dobrane impedancyjnie aby zminimalizowa? wszelkie zniekszta?cenia spowodowane kablami cyfrowymi, oraz izolowane galwanicznie aby zmniejszy? szumy. HD25 ma równie? wbudowan?, cyfrow? regulacj? g?o?no?ci ze 100 stopniami, co znaczy ?e nie wymaga przedwzmacniacza - mo?e zosta? bezpo?rednio pod??czony do ko?cówki mocy lub kolumn aktywnych.

?wietn? spraw? jest front HD25: nie ma tam selektora wej??. Ale urz?dzenie skrywa ma?y sekret: podwójnie puknijcie Pa?stwo w jego front, a wej?cie si? zmieni. Kontynuuj?c pukanie przechodzimy przez wszystkie wej?cia. To mo?e brzmie? jak ciekawostka, ale okaza?o si? bardzo przydatne. Nie musia?em nigdy si? schyla? ?eby przeczyta? male?kie opisy jeszcze mniejszych przycisków - wystarczy?o pukn?? podwójnie panel jak przechodzi?em, równie szybko jak podwójne klikni?cie myszk?. Fajna sztuczka.

HD25 jest ma?y. Ma tylko 8.3"W x 2.35"H x 10.24"D i wa?y jedynie 7 funtów. Przedni panel wykonano z piaskowanego aluminium, reszta obudowy to lakierowana stal - wystarczaj?co solidnie, ale bez ekstrawagancji. Za podobn? cen? widzia?em lepsze i gorsze rozwi?zania. Najwi?ksze zastrze?enia mam do ma?ego, plastikowego pilota, który wygl?da jakby wyj?ty z maszyny do gumy do ?ucia za 25 centów. To najtaniej wygl?daj?cy i najbardziej „plastikowy" w dzia?aniu pilot jaki widzia?em do??czony do urz?dzenia high-endowego. Na plus nale?y zaliczy? fakt, ?e oprócz regulacji g?o?no?ci HD25, prze??czania wej?? i wygaszania wy?wietlacza, pilot pozwala równie? na sterowaniem oprogramowaniem odtwarzaj?cym na komputerze - mój iTunes z Amarra dzia?a? bez pud?a z pilotem Hegla. Pilot obs?uguje równie? wiele funkcji firmowych odtwarzaczy CD i wzmacniaczy - mo?e wi?c wygl?da tanio, ale jest bardzo funkcjonalny.

HD25 zosta? opracowany w taki sposób, ?eby ca?y czas by? pod pr?dem. G?ówny wy??cznik zasilania jest na tylnym panelu, tu? obok gniazda IEC. Ja zostawi?em mój egzemplarz testowy pod pr?dem przez prawie ca?y okres testu i nigdy nie zaobserwowa?em ?adnych zdarze? niepo??danych czy czkawki.

D?wi?k

Jako wydawca, czasem z?oszcz? si? na naszych recenzentów za opis brzmienia w sposób, który mo?e znaczy co innego dla ró?nych czytelników. Jednym z takich opisów jest muzykalny. W kontek?cie wi?kszo?ci recenzji audio, muzykalny znaczy, ?e recenzent cieszy? si? s?uchaj?c i zosta? wci?gni?ty w muzyk? oraz nie znalaz? niczego niepokoj?cego w d?wi?ku. To ?adnie, ale nie mówi nam zbyt wiele. Koniec ko?ców ja mog? uwa?a?, ?e pewne aspekty reprodukcji d?wi?ku s? wa?niejsze ni? inne, przynajmniej je?li chodzi o moj? przyjemno?? ze s?uchania muzyki, a dla innej osoby, te aspekty mog? si? ró?ni? - co mog?oby znaczy?, ?e Pa?stwo i ja mamy ró?ne definicje muzykalno?ci. To, co gra dla mnie w?a?ciwie, mo?e Pa?stwa dra?ni? i odwrotnie.

Ale kiedy s?ucha?em HD25, muzykalno?? by?a s?owem, które przychodzi?o na my?l. Zastanawia?em si?, co to znaczy?o w powy?szym kontek?cie, i tak uda?o mi si? to opisa?: po pierwsze, HD25 by? g?adki w ca?ym pa?mie muzycznym, niezale?nie od tego, czego s?ucha?em. Mówi?c g?adki, nie mam na my?li, ?e p?yn?? nad szczegó?ami, ale ?e odtwarza? je w równym balansie tonalnym, bez jakichkolwiek górek czy do?ków s?yszalnych gdziekolwiek. HD25 nie brzmia? ani jasno ani ciemno i nie wyostrza? ?rednich ani wysokich tonów. Wszystkie d?wi?ki pojawia?y si? we w?a?ciwych miejscach, ?adna cz??? pasma nie by?a podbita ani wycofana, jak to czasem zdarza si? z innymi urz?dzeniami.

Na przyk?ad by?em pod wra?eniem, kiedy s?ucha?em Jamesa Hornera dyryguj?cego Londy?sk? Orkiestr? Symfoniczn? graj?c? muzyk? do filmu Braveheart (16 bit/44.1 kHz ALAC, Decca): s?ucha?em wykonania jako ca?o?ci, a nie jako indywidualnych elementów wewn?trz orkiestry. D?wi?k by? bardzo neutralny i zrównowa?ony tonalnie, co trzyma?o moj? uwag? na muzyce. Nie by?em ?wiadom sonicznych detali, w sensie krzyku nad-rozdzielczo?ci?, ale z ?atwo?ci? mog?em si?gn?? s?uchem g??boko w muzyk?, bez konieczno?ci specjalnego skupiania si? na tym. W tym kontek?cie muzykalny znaczy? zrównowa?ony i subtelny - mam na my?li to, ?e HD25 zach?ca? mnie do eksplorowania mojej kolekcji muzycznej i zawsze dawa? mi doskona?? rozrywk?.

Najbardziej zadziwiaj?ce by?o to, w jaki sposób HD25 rozwija? scen? muzyczn? w moim pokoju - nie w sensie tonalnym a przestrzennym. Poniewa? d?wi?k nie by? nadmiernie skupiony, nie nas?uchiwa?em niewielkich niuansów przestrzennych, które móg?bym wskaza? palcem, zamiast tego HD25 wykreowa? realistycznych rozmiarów scen?, która by?a ekspansywna zarówno wszerz jak i w g??b. Obrazy by?y zawsze odpowiedniej wielko?ci. W tym sensie, móg?bym opisa? scen? Hegla jako wolno p?yn?c? - muzyka wyp?ywa?a z mojego systemu z ?atwo?ci? i mi?kko?ci?, które by?y zawsze w s?u?bie muzyki. By?o to tak, jakby ten DAC zawsze by? odpr??ony, a nie spi?ty i spocony prac?, i to wra?enie relaksu sp?ywa?o równie? na mnie. Czy s?ucha?em Jamesa Taylora czy Taylor Swift, zawsze cieszy?em si? z ró?norodnej muzyki. S?dz?, ?e wynika to ze zrównowa?onej natury Hegla, oraz, z ?atwo?ci z jak? HD25 prezentowa? muzyk?.

Jednak fakt grania przez HD25 w ?wietny sposób tak wielu rodzajów muzyki to nie wszystko. Si?gn??em g??biej w jego d?wi?k kilkoma nagraniami wysokiej rozdzielczo?ci, chc?c sprawdzi?, czy s? jakie? niedoci?gni?cia, których wcze?niej nie zauwa?y?em. Allegro z koncertu skrzypcowego Mozarta Nr4 w D-dur KV 218 wykonane przez Marianne Thorsen z Oyvind Gimse dyryguj?cym Trondheim Soloists na Sammlerze 2L-TWBAS 2012 Sampler (24/176.4 FLAC, 2L/SoundStageRecordings.com) by?o pi?kne. Nie by?o zaprezentowane w hyper-realistyczny sposób - nie czu?em ?eby moje ucho by?o dopchni?te do strun skrzypiec. Ale by?o kompletne, z dostateczn? ilo?ci? detali i precyzj? zostania natychmiast rozpoznanym jako nagranie wysokiej rozdzielczo?ci. Jak kontynuowa?em s?uchanie tej sk?adanki moje spostrze?enia pozostawa?y takie same: balans tonalny by? neutralny, w odpowiedni? ilo?ci? szczegó?ów, a scena d?wi?kowa by?a olbrzymia, je?li taka by?a potrzebna. Wszystko to razem powodowa?o, ?e d?ugie ods?uchy to by?a codzienno??. Po prostu chcia?em s?ucha? d?u?ej i za ka?dym razem koncentrowa?em si? bardziej na muzyce ni? na d?wi?ku. Je?li chodzi o ocen? HD25 w sferze przyjemno?ci, to jest to wielki sukces. Ale jak HD25 poradzi sobie w zestawieniu z DACem, którego zestawienie cech wydaje si? przeciwie?stwem Hegla?

dCS Debussy vs. Hegel HD25

?mieszne porównanie? W kwestii jako?ci budowy, tak. dCS Debussy jest zbudowany wed?ug najlepszych standardów high-endowych: grube aluminiowe panele wyrównane i po??czone z minimalnymi tolerancjami z gniazdami, które wr?cz krzycz? jako?ci?. Pilot jest spory, ci??ki i odpowiednio ukszta?towany, z gumowymi nó?kami. Wa??cy 21 funtów Debussy jest jak zegarek Rolexa, i kosztuje równie du?o: $11.000. Hegel HD25 jest utylitarny. Pomimo tego, ?e jego panel przedni jest wysokiej jako?ci, reszta obudowy jest z gi?tego metalu, a gniazda RCA nie s? montowane do obudowy a do p?ytki drukowanej - nie wydaj? si? tak solidne jak te z dCSa. HD25 nie jest delikatny, ale daleko mu do wygl?daj?cego jak bi?uteria Debussiego.

Ale kiedy wyrówna?em poziomy g?o?no?ci obu urz?dze? i usiad?em pos?ucha?, to porównanie wcale nie by?o ?mieszne. Debussy, jak zwykle, by? bardzo czysty: wysoko rozdzielczy i detaliczny, ale bez zwracania uwagi na jak?? szczególn? cz?stotliwo??. Kiedy g?osy wspomagaj?ce z "O Come, O Come, Emmanuel," z p?yty Enyi And Winter Came (16/44.1 AIFF, Reprise) wchodz? po oko?o minucie, scena d?wi?kowa poszerzy?a i pog??bi?a si? znacznie, pozwalaj?c Debussiemu na pokazanie co potrafi. dCS zagra? to prosto - bez podkre?lania czegokolwiek ani bez odst?powania od reprodukcji najmniejszych detali i d?wi?ków otoczenia z naprawd? dobrych nagra?. Z nagraniami pop i country móg? brzmie? wybuchowo i p?asko, pokazuj?c dok?adnie to co zosta?o nagrane, z lepszymi nagraniami by?a odpowiednia g??boko?? sceny d?wi?kowej i powietrze wokó? artystów, co dawa?o odpowiednie wra?enie grania na ?ywo. Tym DACem „dla pocz?tkuj?cych" dCS stworzy? urz?dzenie, które mo?e by? u?ywane w najlepszych systemach. U?ywam go jako swojej referencji od pó?tora roku i nigdy nie mia?em wra?enia, ?e on jest elementem ograniczaj?cym mój system.

Hegel HD25 odpowiedzia? d?wi?kiem, który by? lekko mi?kszy ale równie przyjemny do s?uchania. Niektóre nagrania mia?y wi?kszy i bardziej ekspansywny d?wi?ki ni? z dCSem, co mnie zaskoczy?o. Utwór Enyi, na przyk?ad, brzmia? szerzej, kiedy pojawi? si? chór. Generalnie HD25 brzmia? odwa?niej i tonalnie g??ciej ni? dCS. Z drugiej strony Debussy wydawa? si? wydobywa? nieco wi?cej szczegó?ów ze skrajów pasma, co dawa?o mu lekk? przewag? przy s?uchaniu po cichu. Jednak?e zawsze wraca?em do d?wi?ku Hegla, szczególnie kiedy chcia?em odpocz?? i utopi? si? w scenie d?wi?kowej i muzyce. Jestem przekonany, ?e dCS jest urz?dzeniem bardziej przezroczystym, i b?dzie preferowany jako narz?dzie do oceny ustawienia muzyków na scenie czy analiz?/izolowanie brzmienia innych komponentów. Z niektór? muzyk?, jak na przyk?ad "Cry Like a Baby," australijskiego muzyka country Casey'a Chambersa The Captain (16/44.1 AIFF, Asylum), rezultatem by? remis - cho? muzyka brzmia?a inaczej z obu DACów, d?wi?k obu jednakowo mi si? podoba?.

Jest jasne, ?e dCS Debussy jest jednym z najlepszych DACów wprowadzonych na rynek w ci?gu ostatnich kilku lat. Cho? jest daleki od najlepszego zestawu dCSa, wielopude?kowego Vivaldiego, pokazanego w po?owie 2012 roku za sze?ciocyfrow? cen?, $11.500 to nadal du?o pieni?dzy za DACa. Zaskakuj?ce jest to, ?e Hegel HD25 by? o wiele bli?ej ze swoim brzmieniem do dCSa ni? mo?na by wnioskowa? patrz?c na tabliczk? z jego cen? ($2500). Czy to znaczy, ?e nowe przetworniki tak bardzo si? poprawi?y, czy ?e Hegel wymy?li? jak mie? naprawd? ?wietny d?wi?k za zaskakuj?co niewiele pieni?dzy? My?l?, ?e obie wersje s? prawdziwe. Mówi?c krótko: je?li zdecydujecie si? Pa?stwo kupi? HD25, to nie b?dziecie Pa?stwo chcieli DACa takiego jak Debussy. Ja móg?bym szcz??liwie ?y? z HD25 i nie rozgl?da? si? wokó?.

Wnioski

Je?li nie wymagacie od elementów waszego systemu audio bycia high-endow? bi?uteri?, to przetwornik Hegel Music Systems HD25 jest ?atw? rekomendacj?. Nie jestem w stanie wymy?li? nikogo, komu nie podoba?by si? jego d?wi?k. HD25 kreuje wielk? scen? d?wi?kow?, jest tonalnie zrównowa?ony jak najlepsze urz?dzenia high-endowe. Jego brzmienie b?dzie zach?ca? do d?ugich ods?uchów, i nie s?dz?, ?eby ktokolwiek s?uchaj?cy go stwierdzi?, ?e brakuje mu detali czy niuansów. Pomimo i? mo?na kupi? urz?dzenie z wi?ksz? rozdzielczo?ci? za wi?ksze pieni?dze, nie jestem pewien, czy znajdzie si? takie, które b?dzie si? lubi? tak samo, niezale?nie od ceny. Dlaczego? Ze wzgl?du na muzykalno??. To powoduje, ?e Hegel HD25 jest "Select Component", wybranym komponentem, i ?wietn? metod? podniesienia jako?ci Pa?stwa systemu, za, na dzisiejsze standard, naprawd? niewielkie pieni?dze.

. . . Jeff Fritz
jeff@soundstagenetwork.com

System towarzysz?cy

• Kolumny -- Dynaudio C2 Signature, Magico Q7
• Przedwzmacniacz -- Ayre Acoustics KX-R
• ?ród?a -- Apple MacBook z OS X Snow Leopard, iTunes, Amarra 2.4.1; dCS Debussy DAC
• Kable -- Nordost Valhalla speaker cables and interconnects

ca?y test: LINK