Zrozumieć Manley’a

Mały Stingray przeniósł nas w świat dĹşwięku pełen ciepła, subtelności i magii Ĺźarzących się lamp

Lampowy wzmacniacz zintegrowany Manley Stingray [ Recenzja ]

 

Stingray prezentuje niecodzienną architekturę, jednak jego wygląd zewnętrzny (forma sześcioboku ze stali nierdzewnej o nieregularnych nieregularnych ściankach) został podyktowany przede wszystkim załoĹźeniami konstrukcyjnymi. Nacisk połoĹźono tu na optymalne rozmieszczenie poszczególnych elementów odpowiadających bezpośrednio za jakość dĹşwięku oraz skrócenie ścieĹźek między nimi.

Kiedy zdemontowaliśmy dolną pokrywę, naszym oczom ukazała się uporządkowana i symetryczna konstrukcja (zwłaszcza od strony prowadzenia ścieĹźek sygnałowych). W standardowej prostokątnej obudowie wejścia są znacznie oddalone od selektora Ĺşródeł. Stingray posiada niezaleĹźne płytki drukowane z gniazdami RCA dla kaĹźdego z kanałów osobno (taki dual mono od wejścia sygnału aĹź do potencjometru) oraz w ich bliskim sąsiedztwie, po jednym selektorze Ĺşródeł na kanał. W ten sposób udało się ekstremalnie skrócić drogę sygnału bez zmniejszania komfortu obsługi, poniewaĹź kaĹźdy z selektorów Ĺşródeł mieści się w łatwo dostępnym miejscu i jest czytelnie opisany. Sygnał biegnie do dwóch wysokiej klasy potencjometrów marki Noble (ten odpowiadający za balans pracuje skokowo i ma inną charakterystykę tłumienia). W kaĹźdym z kanałów pracuje zestaw sześciu lamp. Sygnał po wyjściu z pasywnego przedwzmacniacza (potencjometr Noble) biegnie do podwójnej triody 12AT7 w stopniu wejściowym, zapewniającej wstępne wzmocnienie sygnału. Za nią znajduje się rozdzielacz fazy na kolejnej podwójnej triodzie 6414, a stopień końcowy oparto na dwóch parach pentod EL84 (na kanał). Konstruktorzy Stingray’a zastosowali układ kalibracji umoĹźliwiający regulację stałego (ujemnego) napięcia. Dzięki punktom pomiarowym i potencjometrom przypisanym kaĹźdej lampie z osobna moĹźna bezproblemowo przeprowadzić zalecaną regulację za pomocą miernika i śrubokrętu (wartość podana przez producenta powinna wynosić 0,25V z niewielką tolerancją +/-0,02V). Gdy takie samo napięcie przechodzi przez kaĹźdą z lamp, są one równomiernie obciążone. Jakie z tego płyną korzyści?

Wzmacniacz osiąga mniejsze zniekształcenia, co ma przełoĹźenie na lepszą jakość brzmienia, a poza tym wydłuĹźa się Ĺźywotność kaĹźdej z baniek. Gniazdo IEC wraz z przełącznikiem zlokalizowano bardzo blisko transformatora sieciowego. Taki sam zabieg zastosowano przy obsadzaniu miejsc dla transformatorów wyjściowych, które umieszczono między lampami końcowymi a odczepami głośnikowymi. Stingray nie posiada oddzielnych odczepów dla róĹźnych oporności kolumn (zwykle są to 4 i 8?). Jego transformatory wyjściowe zoptymalizowano dla obciążenia 5-omowego, co pozwala na współpracę z zespołami głośnikowymi, których impedancja znamionowa zawiera się w przedziale 3–10?.

JAKOŚĆ DŹWIĘKU

„Jednak by osiągnąć wysokie poziomy głośności i pełną, nieskrępowaną dynamikę, naleĹźy zaopatrzyć się w łatwe do napędzania kolumny, najlepiej takie, których skuteczność oscyluje w granicach umownych 90dB”

Stingray nie jest wybredny – ze swoimi 50W na kanał w trybie UL zagra z kaĹźdym dobrze brzmiącym zespołem głośnikowym, nawet o skuteczności niĹźszej niĹź zwykle przyjmowane jako norma dla wzmacniaczy lampowych 90dB. Jednak by osiągnąć wysokie poziomy głośności i pełną, nieskrępowaną dynamikę, naleĹźy zaopatrzyć się w łatwe do napędzania kolumny, najlepiej takie, których skuteczność oscyluje w granicach umownych 90dB. Jeśli chodzi o preferencje brzmieniowe kolumn, Stingray będzie dobrym partnerem nawet dla tych zestawów głośnikowych, które nie do końca są neutralne. Wzmacniacz jest dobrze zrównowaĹźony brzmieniowo i bardzo skrupulatny w oddawaniu najdrobniejszych szczegółów, zwłaszcza w zakresie najwyĹźszych częstotliwości. Naturalnie, zbyt jasno grające kolumny mogą ten zakres nieco uwypuklić, ale kilka przeprowadzonych przez nas prób pokazało, Ĺźe takie brzmiące dosyć jasno zestawy wypadają całkiem dobrze.

Odsłuchy odbyły się zarówno w trybie ultraliniowym push-pull, oferującym moc 50W na kanał, jak i triodowym (fabrycznym), gdzie EL84 dają z siebie po 25W mocy na kanał – umoĹźliwia to dwupozycyjny przełącznik (po jednym na kanał) znajdujący się na górnym panelu między terminalami głośnikowymi a transformatorem wyjściowym. Przy oddawanej mniejszej mocy Stingray’a moĹźna połączyć z kolumnami o duĹźej efektywności – efekty mogą być zdumiewające. EL84 jest nieśmiertelna i wciąż się odradza, tym razem w postaci Stingray’a, który ukazał jej nowe oblicze. Wydaje się nam, Ĺźe Eve Anne Manley wycisnęła z tej lampy wszystko, co się da, zaś za efekt końcowy odpowiadają takĹźe po mistrzowsku dobrane transformatory wyjściowe oraz pieczołowicie zaprojektowany stopień
wejściowy.

Naszym zdaniem Stingray przekracza pewną granicę, która jak dotąd była zarezerwowana tylko dla wybitnych i bardzo drogich konstrukcji. Pierwsze dĹşwięki po kilkudniowej rozgrzewce nowego egzemplarza oszołomiły nas nisko schodzącym, znakomicie zróĹźnicowanym basem. Na longplayu “Spark Of Life” towarzyszące Anne-Marie Giortz instrumenty szarpane zabrzmiały naturalnie i jednocześnie swobodnie, zapuszczając się w dosyć niskie rejony. W utworze “Love Can Hide” kontrabas zachowywał pełny kontur przy jednoczesnym braku oznak spowolnienia. Scena była prawidłowo rozciągnięta, imponowała głębią i wręcz trójwymiarowym rozmieszczeniem poszczególnych Ĺşródeł. Za sprawą jedwabistej i jednocześnie zdecydowanej, plastycznej średnicy wokal Anne-Marie Giortz urzekł nas bogatą barwą, przepiękną artykulacją i charakterystyczną dla jej śpiewu słodyczą. Poszczególne składowe dĹşwięku tak doskonale ze sobą harmonizowały, Ĺźe nie chciało nam się rozkładać brzmienia na czynniki pierwsze. Stingray z załoĹźenia ma dostarczać takich wraĹźeń jak podczas koncertu na Ĺźywo, gdzie waĹźną rolę odgrywa niewymuszony i obszerny bas. Koncertowy “Waltz For Carmen” Lee Ritenoura powalił nas na łopatki za sprawą przepięknie oddanej linii melodycznej fortepianu, fantastycznie splecionej z ostro zarysowanym, grającym z wigorem kontrabasem. Aby zrozumieć filozofię Manley’a, wystarczy posłuchać Stingray’a, filigranowego, ale jakĹźe eleganckiego wzmacniacza o wyjątkowym brzmieniu. HFC