 W du偶ym, znakomicie wydanym tomie The Absolute Sound’s Illustrated History of High-End Audio po艣wi臋conym kolumnom g艂o艣nikowym nie znajdziemy o firmie Albedo ani s艂owa (Robert Harley i inni, The Absolute Sound’s Illustrated History of High-End Audio, Austin 2013). I nic dziwnego – pomi臋dzy nestorami, pionierami audio, jak Altec/Lansing, JBL, QUAD, Spendor, KEF, Bowers&Wilkins, a i nowymi, ale mocno reklamowanymi, znanymi producentami na tak m艂od膮 (to w sprawie nestor贸w) i tak „low-profile” (to o promocji) firm臋 miejsca nie ma.
Na pocz膮tku lat 90. dw贸ch ludzi, Massimo Costa, redaktor naczelny w艂oskiego magazynu DIY „Costruire Hi-Fi” i posiadaj膮cy doktorat na wydziale fizyki Uniwersytetu w Rzymie Giuseppe Pucacco po艂膮czyli si艂y po to, aby zg艂臋bi膰 tajemnice obudowy kolumn g艂o艣nikowych z lini膮 transmisyjn膮. Owocem wsp贸艂pracy by艂y regu艂y matematyczne, kt贸re tego typu obci膮偶enie g艂o艣nika niskotonowego opisywa艂y. Namacalnym efektem tych oblicze艅 by艂 program do symulacji komputerowej pozwalaj膮cy na bardzo dok艂adne przewidywanie zachowania si臋 dowolnej linii transmisyjnej. Podstawowe za艂o偶enia zosta艂y zwie艅czone zaadaptowaniem innego, wa偶nego rozwi膮zania z dziedziny akustyki, a mianowicie rezonatora Helmholtza, s艂u偶膮cego do kszta艂towania emisji linii transmisyjnej (w dziedzinie cz臋stotliwo艣ci). Rozwi膮zanie to nosi w j臋zyku Albedo nazw臋 Helmholine.
Linia transmisyjna i Helmholtz to podstawowe wyr贸偶niki tej firmy, na kt贸rych bazuj膮 wszystkie trzy modele Albedo – HL2.2, testowane Aptica oraz flagowe Axcentia. Linia transmisyjna nie jest oczywi艣cie rzecz膮 w audio now膮, niegdy艣 bardzo popularna, wci膮偶 jest wykorzystywana przez wiele firm, np. PCM i Castle. Do Albedo nale偶y jednak palma pierwsze艅stwa, je艣li chodzi o systematyczne badania nad tym zagadnieniem.
Ale to nie jedyna rzecz dla tej w艂oskiej firmy charakterystyczna. Druga wi膮偶e si臋 z zastosowanymi przetwornikami. A o tych we wspomnianej ksi膮偶ce (gor膮co j膮 polecam!) jest ju偶 ca艂kiem sporo – ca艂y osobny rozdzia艂 pt. Ceramic Drivers, napisany przez Jonathana Valina. Albedo, podobnie jak inni wielcy: Avalon Acoustic, Isophon, Kharma, Marten, Estelon, Tidal i inni, korzysta z ceramicznych przetwornik贸w niemieckiej firmy Accuton.
W 1984 roku Bernhard Thiel, w贸wczas in偶ynier niemieckiej firmy Backes & Müller, wynalaz艂 spos贸b na produkcj臋 ekstremalnie cienkiej warstwy bardzo twardego materia艂u o nazwie korund, krystalicznej formy tlenku aluminium, wyst臋puj膮cej w przyrodzie jako szafir. Potrafi艂 go r贸wnie偶 uformowa膰 w kszta艂t membrany. Robi si臋 to wypalaj膮c wybrany kszta艂t w temperaturze 2200º C i odpowiednio sch艂adzaj膮c. Te pierwsze, czysto ceramiczne membrany, cho膰 mia艂y bardzo dobre t艂umienie wewn臋trzne, to i tak wykazywa艂y liczne rezonanse o wysokiej dobroci. Aby temu zapobiega膰, Thiel wycina艂 laserem otwory w membranie, w kt贸re wpasowywa艂 fragmenty sorbotanu.
Pocz膮tkowo przetworniki ceramiczne produkowane by艂y wy艂膮cznie przez Backes & Müller, jednak po kilku latach od wynalazku Thiel opu艣ci艂 B&M i za艂o偶y艂 w Homburgu w艂asn膮 firm臋, Thiel GmbH. Kiedy w 1992 roku dawny pracodawca, Backes & Müller, wycofa艂 si臋 z produkcji kolumn z ceramicznymi przetwornikami, Thiel popad艂 w d艂ugi. Pom贸g艂 mu w tym trudnym czasie d艂ugoletni przyjaciel, Adrian Bankewitz, jego europejski dystrybutor. Thiel GmbH zamieni艂 si臋 w Thiel & Partner GmbH i odt膮d znany jest pod nazw膮 Accuton, zaproponowan膮 przez Bankewitza. W 1996 roku powsta艂y pierwsze ceramiczne g艂o艣niki niskotonowe, w 1999 opracowano spos贸b uzyskania membrany z diamentu, a w 2009 roku dorzucono do oferty membrany z ceramicznego sandwicza.
czytaj ca艂y: TEST
藕r贸d艂o: www.highfidelity.pl
|
