Mini w maksi

Włoski CD to dobra propozycja zarĂłwno dla początkujących, jak i bardziej doświadczonych audiofilĂłw 

PRODUKT Bluenote Mini Koala
RODZAJ Odtwarzacz CD
NAJWAĹťNIEJSZE CECHY
Wymiary (SxWxG): 43,5x10x35cm >
Waga: 6kg >
DAC Cirrus Logic 192kHz/24-bit >
Wyjścia analogowe: RCA >
Wyjście cyfrowe: koaksjalne

Mini Koala jest najtańszą propozycją włoskiej firmy, celującej głównie w średni zakres cenowy. Najciekawsze jest to, że odtwarzacz na pierwszy rzut oka wzbudza zupełnie inne odczucia niż te, do których przywykliśmy, testując urządzenia z nieco niższej półki cenowej. Mini Koala nie odbiega projektem od znacznie droższych źródeł Bluenote. Identyczny piękny, akrylowy przedni panel zdobi także kilka bardziej luksusowych odtwarzaczy tej firmy.

Jakie są zatem różnice? Widać je przede wszystkim na tylnym panelu, gdzie zaślepiono otwory pod gniazda zbalansowanego wyjścia XLR, w które wyposażono droższe wersje Koali. Pozostałe złącza uporządkowano klasycznie, a zatem obok analogowych pozłacanych RCA stereo (szkoda, że nie są tak dobre, jak gniazdo koaksjalne) znajdziemy również cyfrowe elektryczne oraz sieciowe IEC, pozwalające poszaleć z różnymi sieciówkami.

 Obudowę wykonano na bazie aluminium (jedynie gĂłrna pokrywa jest z blachy stalowej) pokrytego lakierem o wysokiej odporności na zarysowania. Przedni panel rozmiarami i projektem nawiązuje koncepcyjnie do integry S1. Wspomniany akrylowy front uzupełniono wyświetlaczem, gustownie skrojoną aluminiową szufladą transportu (jej rozmiary odpowiadają dokładnie rozmiarom szybki wyświetlacza) oraz zestawem podstawowych przyciskĂłw sterujących, ktĂłrym rĂłwnieĹź nie moĹźna odmĂłwić urody, nie wspominając juĹź o ich precyzyjnej pracy oraz wygodzie uĹźytkowania. Są jeszcze cztery charakterystyczne chromowane śruby imbusowe, wpuszczone w przednią ściankę. Wszystkie te elementy wykonano z wielką dbałością o szczegóły, dzięki czemu urządzenie sprawia wraĹźenie znacznie droĹźszego i bardziej ekskluzywnego produktu.

 Zdjęcie gĂłrnej pokrywy odsłania wiele szczegółów budowy odtwarzacza. Okazuje się (zresztą producent wcale tego nie ukrywa), Ĺźe jako transportu uĹźyto napędu DVD. Ba! Nawet zastosowana elektronika jest charakterystyczna dla odtwarzacza audio-wideo. Obok transportu DVD umieszczono trzy płytki drukowane w zwartym szyku, między innymi ze względu na minimalizację długości połączeń między poszczegĂłlnymi modułami. Sporo wolnej przestrzeni wykorzystamy, jeśli zdecydujemy się na rozbudowę urządzenia o kolejne elementy obecne w droĹźszej wersji. Wszystkie płytki łącznie z napędem są mocowane za pośrednictwem metalowych tulei dystansowych. Konwersji cyfrowo-analogowej dokonuje przetwornik Cirrus Logic 24bit/192kHz, a w sekcji cyfrowej znalazł się opatentowany przez Bluenote moduł Zero-Clock redukujący jitter oraz Electro-Power kontrolujący niskie napięcia w miejscach, w ktĂłrych wahają się one w granicach 1–1,5V (monitoruje rĂłwnieĹź prędkość obrotową napędu z tolerancją do 0,0001%). Sygnał audio z przetwornika C/A trafia do stopni wyjściowych opartych na
scalakach F4558.

 „Mini Koala będzie swego rodzaju słodkim cukierkiem dla melomana, ktĂłry pragnie się cieszyć kaĹźdym dĹşwiękiem zarejestrowanym na płytach”

JAKOŚĆ DŹWIĘKU

Choć Mini Koala jest wyposaĹźony w transport DVD, trudno w jego przypadku doszukać się cech brzmieniowych charakterystycznych dla tego typu konstrukcji. Napęd pracuje specyficznie – naszym zdaniem reaguje zbyt ospale. Obsługa Mini Koali za pośrednictwem pilota zdalnego sterowania wymaga przyzwyczajenia. Przyciski sterujące pracą transportu opisano w miarę przejrzyście, ale rozmieszczono je dosyć nietypowo i często przy wydawaniu komend naciskaliśmy intuicyjnie nie te, co trzeba. Sporo do Ĺźyczenia pozostawia teĹź wyświetlacz. Cyfra przedstawiająca kolejność odtwarzanego utworu powinna się jednak nieco bardziej odróşniać od tych, ktĂłre wyświetlają czas odczytu kolejnych ścieĹźek.

Brzmienie Bluenote zaimponowało nam dojrzałością, ktĂłrą postrzegamy przede wszystkim poprzez znakomicie oddaną barwę poszczegĂłlnych instrumentĂłw i wokali. UtwĂłr „Radio” z koncertowego repertuaru The Corrs zabrzmiał przekonująco, zwłaszcza jeśli chodzi o zróşnicowanie brzmienia gitary akustycznej i drugoplanowych skrzypiec. Instrumenty tworzyły ze sobą harmonijną całość, a jednocześnie wyodrębniały się wśrĂłd innych towarzyszących im ĹşrĂłdeł dĹşwięku. Podobnie było na longplayu Joego Satrianiego „Surfing With The Alien” – w kaĹźdym utworze dało się zauwaĹźyć wyraĹşne róşnice w brzmieniu uĹźytych gitar, ktĂłrych dĹşwięki uzupełniono mocniejszymi akcentami perkusji czy syntezatorĂłw tworzących specyficzny klimat. Brakowało nam jedynie bardziej agresywnego wykończenia poszczegĂłlnych dĹşwiękĂłw.

Odtwarzacz potrafi oddać piękną otoczkę każdego tonu, ale brakuje mu nieco precyzji, dzięki której mikrodźwięki mogłyby uwalniać się z nieco większą energią. Faktura dźwięków nie imponuje bogactwem, ale nie odnieśliśmy też wrażenia jej nadmiernego zubożenia. Zwinność dynamiczna nie jest najmocniejszą stroną Mini Koali, ale też nie możemy mu zarzucić ospałości czy braku zapału w odtwarzaniu najniższych częstotliwości lub średnicy. Głosom nie brakuje otwartości i siły przebicia, są przyjemnie wykończone, a ich charakter przypomina bardziej gęsty pudding niż gorącą czekoladę. Są lekkie, ale nie rozjaśnione, brzmią gładko, lecz nie tracą wyrazu. Taki sposób prezentacji wokali w odtwarzaczach CD za podobne pieniądze należy do rzadkości.

Bas nie zabija precyzją, ale nie ma problemu z zejściem do najniĹźszych oktaw. Przekonaliśmy się o tym podczas odsłuchu „The Song Of Distant Earth”. Przy przejściu z utworu „First Landing” do „Oceania” ogarnęła nas prawdziwa euforia – nie było to wcale spowodowane atakiem niskich tonĂłw, ale symbiozą róşnych dĹşwiękĂłw, ktĂłre pod koniec uzupełnione zostały o odgłosy mew i szumu morskiej wody. Podobnie było z „The Voyager” Mike’a Oldfielda – rytmika nie pozostawiała wiele do Ĺźyczenia, utwĂłr pulsował zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Owszem, słyszeliśmy juĹź bardziej precyzyjne jego odegranie, ale Mini Koala nie pozbawił go ładunku emocjonalnego, choć większy nacisk kładł na nasycenie brzmienia, a nie eksponowanie poszczegĂłlnych uderzeń.

Mini Koala będzie swego rodzaju słodkim cukierkiem dla melomana, który pragnie się cieszyć każdym dźwiękiem zarejestrowanym na płytach, a nie wgryzać się w szczegóły i rozkładać muzykę na czynniki pierwsze. Ten odtwarzacz nie zabija chłodną analizą każdego transjentu. Zamiast tego traktuje muzykę w taki sposób, aby dostarczała jak najwięcej przyjemności. Dlatego może się stać świetną propozycją dla osób poszukujących niezbyt drogiego źródła, które muzykalnością jest w stanie dorównać znacznie droższym konstrukcjom. Jeśli szukacie ponadprzeciętnej przejrzystości oraz zabójczego basu, Mini Koala może nie przypaść Wam do gustu. Jeśli jednak w muzyce zwracacie uwagę na klimat i barwę, to źródło może się stać tzw. zakupem docelowym. HFC